Jehuda Me’ir Abramowicz
Biografia
Jehuda Me’ir Abramowicz urodził się 24 lipca 1914 roku w Konstantynowie Łódzkim, w ortodoksyjnej rodzinie żydowskiej. Jego ojciec, Cwi Icchak Abramowicz, był szojchetem na dworze cadyków, zmarł gdy Jehuda miał osiem miesięcy. Kilkanaście lat później zmarła również jego matka, dlatego został oddany do cenionej szkoły Jeszywas Chachmej Lublin.
Gdy rabin Majer Szapira wprowadził czytanie Daf Yomi, powierzył swoim uczniom zadanie czytania Tory w okolicznych synagogach. Jehuda czytał ją w synagodze Jakuba Izaaka Horowica, a liczba jego słuchaczy stale rosła. W 1935 roku ożenił się i odbył aliję do Mandatu Palestyny, osiedlając się w Tel Awiwie, gdzie przez pierwsze pięć lat pracował jako nauczyciel Talmudu.
W 1940 roku został wyznaczony przez Agudat Israel na przedstawiciela komitetu religijnego w Haganie, gdzie dbał o przestrzeganie zasad koszerności i szabatu. W 1948 roku wybrano go na przedstawiciela generalnego Agudat Israel, a także został współzałożycielem sieci edukacyjnej Chinuch Atzmai. W 1950 roku wszedł do rady miejskiej Tel Awiwu, a od 1954 roku przez trzydzieści lat pełnił funkcję zastępcy burmistrza miasta, przyczyniając się m.in. do podziału plaży na części dla mężczyzn i kobiet.
W polityce krajowej zasiadał w Knesecie z ramienia Agudat Israel w latach 1969-1981, pełniąc m.in. funkcję wiceprzewodniczącego Knesetu oraz przewodniczącego Komisji Edukacji i Kultury. W 1980 roku został przewodniczącym światowego Agudat Israel. Zmarł 20 kwietnia 2007 roku w Izraelu.